Wprowadzona w życie z dniem 1 stycznia 1999r. reforma systemu ubezpieczeń społecznych zmieniła zasady ustalania prawa do emerytury w zależności od wieku ubezpieczonych. Osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 r. przechodzą na emeryturę w momencie osiągnięcia wieku emerytalnego, po udowodnieniu okresu składkowego i nieskładkowego (20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn). Jeżeli udowodniony zostanie odpowiedni okres pracy, emerytury mogą być przyznane kobietom w wieku 55 lat i mężczyznom w wieku 60 lat (tzw. wcześniejsze emerytury). Osoby urodzone pomiędzy 31 grudnia 1948 r. a przed 1 stycznia 1969 r. mogą przejść skorzystać z emerytury na starych zasadach pod warunkiem, że nie przystąpiły do otwartego funduszu emerytalnego i do 31 grudnia 2007 r. spełniły warunki do uzyskania emerytury. Dla osób urodzonych po 31 grudnia 1968 r. obowiązują już nowe zasady, a jedynym warunkiem do uzyskania prawa do emerytury jest osiągnięcie minimalnego wieku emerytalnego. Obecnie polski system emerytalny składa się z trzech filarów. Emerytury z I filara (ZUS) pochodzą ze składek odciąganych co miesiąc z pensji pracownika. II filar to Otwarty Fundusz Emerytalny, wybierany przez ubezpieczonego. W OFE gromadzony jest kapitał ze składek przekazywanych z ZUS-u, który stanowi późniejszą emeryturę. I i II filar są obowiązkowe. Istnieje też III filar (Pracownicze Programy Emerytalne i Indywidualne Konta Emerytalne), a środki gromadzone w jego ramach stanowią emerytury dodatkowe.